Bochtje door, heuvel af, even een mountainbikepad op. Wanneer ik stop om van het uitzicht te genieten, hoor ik alleen de krekels.

Fietsen is intiemer. En hoe vaak je ook in Berlijn bent geweest, op het moment dat je er op de fiets stapt, wordt het een andere stad. Jóuw stad.

Splash, splash, splash. Soppend in mijn wandelschoenen, met het water tot mijn knieën, stap ik met hoge passen tussen de bomen door.

Het is een ander tempo, hier. Je moet hier vooral geen haast hebben en eigenlijk kun je je het beste te voet verplaatsen.

We zijn op het strand van Lyme Regis, aan de kust van Dorset. Dit is een van de beste stranden langs de zuidkust van Engeland om fossielen te zoeken.

Lot zit voor me in de kajak terwijl ik foto’s probeer te maken zonder dat mijn telefoon in het water valt. ‘Zeg mam, het helpt wel als je méé peddelt!’

Bovenop de Col de Finiels hang ik knuffelig over ezel Sitelle heen en aai haar oren. Zo groot, zo zacht, zo flapperig.

Die wandelschoenen heb je natuurlijk bij je, want als nou érgens je voeten jeuken om op avontuur te gaan, dan is het hier op het Zuidereiland.

Wat je zeker wil zien op de Azoren is de grote vulkaankrater op São Miguel. Alsof je een geheime wereld binnentreedt.

Het mooist is om te gaan wandelen, over de strade bianche, de onverharde witte wegen. In geen velden of wegen is een auto te bekennen, het zou zo de middeleeuwen kunnen zijn.