De nachttrein is een belevenis en absoluut dé manier om tijdens je rondreis door China de immense afstanden te overbruggen.

De vriendelijke gezichten, de oneindig groene rijstvelden en de ruige, blauwe golven maken het een lastige opgave om hier je draai niet te vinden.

Het is zaterdagavond, de straat is nu een hectische markt. Kraampjes met lekkernijen als saté, geroosterde eend en Nasi Kandar.

Ik krijg mijn safaritent toegewezen. Hierin een echt bed met klamboe en ventilator, verlichting, een wasbak, wc en zelfs een douche!

Als ik heel in de verte de gele expeditie tenten zie, durf ik voor het eerst hardop te denken dat ik Mount Everest basecamp ga halen.

Iran, een land met enorm veel tegenstellingen, maar ook een land dat je in je hart sluit en nooit meer vergeet!

De ligging van het klooster kan niet mooier, zo tussen de abrikozenboomgaarden. Het is er stil en gebedsvlaggetjes bewegen zacht in de wind.

Wie denkt rustig en anoniem rond te kunnen fietsen op Bali en Lombok heeft het mis. Jong en oud stoppen hun bezigheden en zwaaien je na.

Lot zit voor me in de kajak terwijl ik foto’s probeer te maken zonder dat mijn telefoon in het water valt. ‘Zeg mam, het helpt wel als je méé peddelt!’

Voor Abdullah is geen kameel hetzelfde. Zelfs op grote afstand en in de verzengende hitte haalt hij de dieren nog moeiteloos uit elkaar.