Splash, splash, splash. Soppend in mijn wandelschoenen, met het water tot mijn knieën, stap ik met hoge passen tussen de bomen door.

Ik krijg mijn safaritent toegewezen. Hierin een echt bed met klamboe en ventilator, verlichting, een wasbak, wc en zelfs een douche!

In het heuvellandschap liggen talloze verharde en onverharde fietspaden verborgen, die langs de helderblauwe kuststrook voeren.

Het is een ander tempo, hier. Je moet hier vooral geen haast hebben en eigenlijk kun je je het beste te voet verplaatsen.

De weidsheid en de ruimte is fenomenaal. Het kneedt rust in je. Overal waar je loopt, ben je omringd door schitterende vergezichten.

Iran, een land met enorm veel tegenstellingen, maar ook een land dat je in je hart sluit en nooit meer vergeet!

De ligging van het klooster kan niet mooier, zo tussen de abrikozenboomgaarden. Het is er stil en gebedsvlaggetjes bewegen zacht in de wind.

De wijngaarden en moestuinen vormen een schitterend patchwork en de zandstrandjes langs de Minho nodigen mij uit voor een frisse duik.

We zijn op het strand van Lyme Regis, aan de kust van Dorset. Dit is een van de beste stranden langs de zuidkust van Engeland om fossielen te zoeken.

Wauw, die grote baan sterren is de Melkweg. Die heb ik, behalve die ene keer kamperend in Namibië, nog nooit zo goed kunnen zien.