Op het bord aan het begin van de kloof lees ik dat de Notgasse ongeveer 12.000 jaar geleden door het smeltwater van de gletsjers is uitgesleten.

Eindeloze vlaktes, kilometers lange wegen en vooral veel rood zand. Niemandsland. De iconische Outback. Oftewel, het echte Australië!

Ik ben verrukt. Het is de eerste keer dat ik deze door de natuur gevormde beeldhouwwerken zie in de Bohemen.

In Machu Picchu scharrelt een bonte kudde lama’s rond. En je kunt er gewoon naast ploffen om ze eens goed van dichtbij te bekijken.

Relaxed sjokt hij langs onze auto en steekt pal voor ons het pad over. We houden onze adem in, een zwarte neushoorn, zo dichtbij!

Het leuke is dat mijn vader, zusje en vriend ook groen licht hebben gekregen, dus we gaan met z’n vieren voor het eerst de Vierdaagse lopen!

De mooiste watervallen die ik ooit zag, zijn die van Iguazú, pal op de grens van Argentinië en Brazilië. Per seconde stort er 1,7 miljoen liter water neer.

De Zimbabwanen zijn vriendelijk en blij met toeristen. Iedereen spreekt Engels, dat maakt het heel makkelijk om een praatje te maken.

Vijf jaar na een trekking door de Albanese Alpen, keer ik terug voor een studiereis. Nieuwsgierig, want Albanië is een land dat snel verandert.