Een zwemmende kangoeroe is een beetje als een dolfijn op een trampoline. En toch lees ik het echt in mijn reisprogramma; op Pebbly Beach!

De weidsheid en de ruimte is fenomenaal. Het kneedt rust in je. Overal waar je loopt, ben je omringd door schitterende vergezichten.

De boot is muisstil als majestueuze rugvinnen opdoemen en de ene na de andere orka zijn kop uit het water steekt. Natuurpracht in zwart-wit.

Hij is met z'n wollige bontjas, 2 m hoge bochelrug en 800 kg spiermassa zelfs voor doorgewinterde dierenspotters een imposante verschijning.

IJsbeerspotten is speld-in-een-hooiberg-werk. Zijn vacht werkt in de sneeuwwitte omgeving als de onzichtbaarheidsmantel van Harry Potter.

Per watervliegtuig landen we in een spiegelend meertje. Helaas kunnen we nog niet aanleggen; er ligt een beer op de steiger te eten..

Hij heeft alles om zich op het erepodium bij de koala en kangoeroe te scharen, maar zelfs de meeste Ozzies hebben nooit van hem gehoord.

Nietsvermoedend liggen we te slapen als er ineens brulapen rondom onze bungalow beginnen te loeien. Angstaanjagend.

Wat je zeker wil zien op de Azoren is de grote vulkaankrater op São Miguel. Alsof je een geheime wereld binnentreedt.

De mooiste duik beleefde ik op San Christóbal. Ik zwom zij aan zij met een allervriendelijkst theekransje van wel twintig hamerhaaien!