In de verte gloort het gevangeniseiland Alcatraz, maar ik heb slechts oog voor het speelse soepzooitje zeeleeuwen op de vlonders.

Splash, splash, splash. Soppend in mijn wandelschoenen, met het water tot mijn knieën, stap ik met hoge passen tussen de bomen door.

Ik krijg mijn safaritent toegewezen. Hierin een echt bed met klamboe en ventilator, verlichting, een wasbak, wc en zelfs een douche!

Een zwemmende kangoeroe is een beetje als een dolfijn op een trampoline. En toch lees ik het echt in mijn reisprogramma; op Pebbly Beach!

De weidsheid en de ruimte is fenomenaal. Het kneedt rust in je. Overal waar je loopt, ben je omringd door schitterende vergezichten.

De boot is muisstil als majestueuze rugvinnen opdoemen en de ene na de andere orka zijn kop uit het water steekt. Natuurpracht in zwart-wit.

Hij is met z'n wollige bontjas, 2 m hoge bochelrug en 800 kg spiermassa zelfs voor doorgewinterde dierenspotters een imposante verschijning.

IJsbeerspotten is speld-in-een-hooiberg-werk. Zijn vacht werkt in de sneeuwwitte omgeving als de onzichtbaarheidsmantel van Harry Potter.

Per watervliegtuig landen we in een spiegelend meertje. Helaas kunnen we nog niet aanleggen; er ligt een beer op de steiger te eten..

Hij heeft alles om zich op het erepodium bij de koala en kangoeroe te scharen, maar zelfs de meeste Ozzies hebben nooit van hem gehoord.