Granada

Grandioos Granada

We vervolgen onze tocht naar Granada, de hoofdstad van Andalusië, voor een sightseeing in twee delen. Heel naïef dachten wij namelijk op korte termijn toegangskaarten te kunnen reserveren voor het Alhambra. Hoe druk kan het er zijn deze tijd van het jaar? Fout!

Dagelijks mogen er 6.600 bezoekers het Moorse fort in en ook begin januari zijn alle tickets snel uitverkocht. We besluiten om eerst een paar dagen de andere hoogtepunten van Granada te bezoeken. Vervolgens duiken we in de sneeuw van de Sierra Nevada om daarna ons stedentripje af te sluiten met het alsnog gereserveerde bezoek aan het Alhambra.

Granada

Granada

Bij het universiteitsterrein van Granada vinden we een mooie overnachtingsplek, met uitzicht op de stad en het klooster van Monasterio de La Cartuja. In een half uur wandelen zijn we in de oude Moorse wijk Albaicín. Door de Arabische theehuizen, falafelrestaurantjes, oude badhuizen en bontgekleurde winkeltjes lijkt het alsof we in de medina van Marrakesh rondslenteren. Op elke hoek van de straat kun je een henna tatoeage zetten of je naam in het Arabisch laten kalligraferen. De mensen zijn uiterst vriendelijk en er hangt een heerlijk relaxte sfeer. Vanaf de Mirador San Nicholas heb je bovendien het allermooiste uitzicht op het Alhambra. Op het aangrenzende plein is een kleine hippiemarkt. Zelfgemaakte sieraden, tassen en tekeningen worden aangeboden in kraampjes en op kleden. Er wordt muziek gemaakt, gezongen en gedanst, kinderen spelen en rennen rond. Het is er dan een drukte van belang. Toeristen drommen samen aan de stenen balustrade om het mooiste plaatje te schieten. Ik krijg het wat benauwd van die menigte, maar eerlijk is eerlijk, het uitzicht op het Alhambra en de besneeuwde toppen van de Sierra Nevada is fenomenaal. Iets verderop zoek ik de rust op van de moskee (de Mezquita Mayor de Granada) en slurp in de tuin van een kopje mierzoete muntthee.

Granada

Naast Albaicín vind je Socromonte. Deze zigeunerwijk ligt tegen de heuvel Valparaiso en is bekend om de grotwoningen van de Spaanse nomaden. De zigeuners (ook wel gitano`s of Roma genoemd) hebben een lange traditie van de zogenaamde zambra mora. Dit is een combinatie van de flamenco en de Arabische buikdans. Overdag is de wijk erg rustig, maar ’s avonds kun je er genieten van verschillende dansvoorstellingen. Hoewel me die bijzondere mix van dansstijlen erg interessant lijkt, houden wij het bij een wandeling door de steile straatjes en een terrasje in de zon.

Aan de sobere buitenkant kun je niet zien dat je naar misschien wel het mooiste klooster van Spanje kijkt. Het Monasterio de Nuestra Señora de la Asunción, ook wel het klooster van Cartuja genoemd, ligt op steenworp afstand van onze camperplaats. Het gebouw werd eeuwenlang bewoond door de kartuizers. Een orde van kluizenaars die zeer strikt in de leer is. Dit staat voor mijn gevoel enigszins haaks op de uitbundigheid van het barokke, gotische en renaissance interieur van het klooster. De plafondschilderingen, marmeren beelden en schilderijen zijn werkelijk oogverblindend mooi. In de patio met sinaasappelbomen zoeken we een bankje op om te genieten van de zon en de weldadige stilte. Het klooster ligt namelijk voor de meeste toeristen te ver buiten het centrum, zodat het nog niet overlopen wordt door hordes mensen. Voor 5 euro volg je een uitgebreide audiotour in het Nederlands.

Granada

Sierra Nevada

Een typisch geval van snowfever treft plots ons kleine reisgezelschap.. Want zodra we vanuit Granada de bergen inrijden begint het gezicht van Marc verdacht te glimmen. Sneeuw! En dat betekent skiën.

Bovenaan het plaatsje Monachil kunnen we parkeren. Marc regelt zijn huurski’s en skipas en trappelt van ongeduld. Dat blijkt des te meer als hij de volgende dag een half uur te vroeg bij de skilift staat. De Sierra Nevada is een prachtig skigebied en ondanks het gebrek aan sneeuw zijn de condities goed door de sneeuwkanonnen en het prepareren. Terwijl Marc van de berg zoeft, vermaken Spetter en ik ons prima bij de camper. Het is koud maar zonnig, dus ik instaleer me in een tuinstoel met een kop thee en een boek. Spetter ligt naast me, languit op zijn kussen. Ik heb met Marc afgesproken om gezellig samen te lunchen, dus wandel met Spetter richting het dorpje. Monachil is een wintersportdorp met restaurants, hotels, skischolen en sportzaken. Ik had gehoopt makkelijk te kunnen wandelen in de buurt van de skipistes, maar de toegang wordt ons overal resoluut geweigerd. ‘Perro no.’

De rest van de middag ligt Spetter op de uitkijk. In de deuropening van de camper wacht hij tot Marc terugkomt van de piste. Hij is er inmiddels zo aan gewend dat we altijd met z’n drieën zijn, dat hij wat onrustig wordt wanneer een van ons tweeën er even niet is. Dat belooft wat als we weer terug zijn van onze reis, maar gelukkig is het nog lang niet zo ver. Dat geldt niet alleen voor hem, maar ook voor ons!

Granada

Alhambra

Onze 100e reisdag vieren we met een bezoek aan het Alhambra. Spetter mag niet mee naar binnen en omdat we hem niet al te lang alleen willen laten, parkeren we onze camper zo dicht mogelijk bij het fort. Daar hangt dan ook wel een fors prijskaartje aan, maar dat hebben we er met alle liefde voor over.

Het gehele Alhambra complex beslaat een oppervlakte van ongeveer 140.000 m2 (!) en telt een bizarre hoeveelheid aan kunstschatten. Het is onmogelijk om ze allemaal met evenveel aandacht te bekijken. Wil je dat goed doen, dan heb je meerdere dagen nodig. Maar met de plattegrond die we bij de ingang hebben meegenomen en de achtergrondinformatie op de website komen we ook een heel eind. We bezoeken eerst het paleis en de tuinen van de Generalife, struinen door naar het Paleis van Karel V en tenslotte de Nasrid-Paleizen. De weelderige tuinen, marmeren fonteinen, het kiezelmozaïek van de wandelpaden en de fijn uitgevoerde Moorse kunst zijn van een amper te bevatten schoonheid. We schieten ons geheugenkaartje vol, maar de foto’s doen eerlijk gezegd nauwelijks recht aan alle pracht en praal.

Naast verwondering is er ook verbazing. Misschien is verbijstering hier zelfs nog een beter woord. En dan doel ik op de ijdelheid van een aantal bezoeksters. De populariteit van Instagram is ook in het oude Alhambra volop zichtbaar en vandaag zijn het met name Spaanse, Chinese en Russische dames die zich in allerlei onnatuurlijke poses over de middeleeuwse balustrades en bankjes draperen. Lipjes getuit, borstjes vooruit. De shoot wordt door het fotomodel in kwestie zorgvuldig geregisseerd en daar moet dan ook iedereen voor wijken. Of we even aan de kant willen gaan? Nee, nee, niet naar rechts want dan staan we in beeld…. Tegenwoordig lijkt het of alles gepermitteerd is, als het maar likes oplevert. En hoewel het soms ergerniswekkend is, kunnen we er vooral de humor van inzien. We stoten elkaar regelmatig aan en grinniken, ‘Kijk schat, daar ligt er weer een.’ Het zou een op zichzelf staande fotoreportage kunnen worden.

Granada

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven