Neochori

Lockdownperikelen

Gevangen voelen we ons niet, we zitten hier tenslotte vrijwillig, toch kunnen we geen kant op. Onze vrijheden beperken zich tot het uitlaten van Spetter en een wekelijks bezoekje aan Katarina’s market. En dat is een grotere happening dan je denkt.

Neochori

1-2-3-4-5-6

Van tevoren sms’en wij onze plannen naar een Grieks telefoonnummer, ik vermoed van de lokale politie. Naast je naam en adres geef je door met welke reden je van huis gaat. Voor het bezoeken van dokter of apotheek typ je een 1, de supermarkt een 2, de bank een 3, een 4 als je anderen gaat helpen, een 5 voor een uitvaart en een 6 als je even gaat sporten, d.w.z. een rondje trimmen of fietsen.
Beschik je over een Grieks telefoonnummer dan krijg je keurig een ontvangstbevestiging en kun je op pad. Deze service werkt overigens niet bij buitenlandse nummers zoals die van ons. Maar mocht de politie ons van de weg plukken dan houden we ons zoveel mogelijk van de domme en hopen zo onder een boete uit te komen. Tot nu toe zijn we nog geen agent tegengekomen.
En zodoende rijden wij elke woensdagochtend van onze berg naar beneden om inkopen te doen. Hiervoor gebruiken we Allard’s auto, een met bloemen en smiley’s bestickerde rode Volkswagen kever.

Kiwi’s

Na een pitstop bij bakker Balaxtaris voor geurend, in papier verpakt, vers brood, parkeren we bij Katarina. De supermarkt én winkel van sinkel van Lefktro en omstreken. Bij de entree staat een balie met spullen waarmee je jezelf kan ontsmetten. Overigens lijkt niet iedereen lijkt zich druk te maken om COVID-19, ook niet na vijf weken lockdown. Terwijl wij gedesinfecteerd, gemondkapt en behandschoend onze boodschappen doen, is er ook een deel van het clientèle dat eerst nog uitgebreid in hun hand niest om vervolgens in een paar kiwi’s te knijpen. Bij wijze van spreken dan. Op het verontwaardigde gezicht van Marc kan ik een week lang teren.

VW kever

Verzoeknummers

Zo systematisch mogelijk maken we onze ronde door Katarina, want boodschappen doen is tegenwoordig ‘serious business’. Waar we in het pre-coronatijdperk zorgeloos van alles in ons karretje mikten, doen we nu heel bewust boodschappen. Even terugrijden omdat je iets vergeten bent is niet zo makkelijk meer. Daarom maken we van tevoren een weekmenu, een combinatie van verzoeknummers van Marc en ondergetekende, dat de basis is van onze boodschappenlijst. Lekker overzichtelijk. Zo kopen we alles wat we nodig hebben. Niets minder, maar zeker ook niets meer. Impulsaankopen en voedselverspilling zijn nagenoeg verleden tijd. Ideaal! Als we ooit uit deze situatie komen dan hou ik deze corona-aanpak er in ieder geval in.

Ik ben verbaasd hoe snel we ons hebben aangepast aan de omstandigheden en aan ons nieuwe ritme. Geen vrijheid blijheid meer. Geen nieuwe kilometers te gaan, geen nieuwe mensen te ontmoeten, geen nieuwe plaatsen te ontdekken. De mogelijkheden zijn beperkt, maar dat geeft ergens ook weer ruimte. Ruimte om te waarderen wat je wél hebt. Veel. De Griekse zon die vroeg in april al zo aangenaam warm is, een kop koffie op het balkon met uitzicht op zee, die hartige taart die zo enorm goed gelukt is en elke week een ritje van 2,5 kilometer in een oude Volkswagen kever. Met dank aan Allard én Katarina!*

Neochori

 

*Wie Katarina is heb ik in 5 weken tijd nog niet kunnen ontdekken. Ik hoop dat het de dame van de groenteafdeling is. Die altijd de plastic zakjes geopend voor ons klaarlegt. Hulde! Want probeer maar eens met plastic handschoenen een courgette in plakkerig zakje te steken.

Related Posts

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top