Landen in Normandië

Als ik de eerste dagen van onze roadtrip in één werkwoord zou moeten omschrijven, dan is het zoeken. En dan bedoel ik niet naar de te rijden route, maar vooral naar de weg ín de camper. In plaats van ‘Wat is de mooiste route naar Fécamp’ is het ‘Schat, waar is mijn grijze trui?’, ‘Heb jij de snoepjes van Spetter ergens gezien?’ en ‘Hadden wij eigenlijk washandjes meegenomen?’.

Op 1 oktober zijn we begonnen aan onze droomreis. Samen met onze flatcoat retriever én zwemkampioen Spetter rijden we per camper richting Zuid-Europa, daarna naar Centraal Azië en om uiteindelijk Beijing te bereiken. Een ambitieus plan waar we een klein jaar hard aan hebben gewerkt.

Last minute

Maar hoe goed we de reis ook hebben voorbereid, de dagen voor ons vertrek waren een race tegen de klok. Door het regelen van de laatste paperassen, het opslaan van onze huisraad en het inpakken van onze bagage hadden we te weinig tijd om de camper fatsoenlijk in te richten. Om 2 voor 12 propten we onze spullen in de kastjes met het idee ‘dat zien we later wel weer’. Ons onvoldoende realiserend dat ‘later’ de volgende dag al betrof..

D-day

Om eerst orde op zaken te stellen, besluiten we een paar nachten in Normandië door te brengen. Na een nachtje in stormachtig Fécamp rijden we door naar Arromanches-les-Bains. Onze camperplaats heeft een fenomenaal uitzicht op invasiestrand Gold Beach. Het voelt raar om juist hier met een luxeprobleem als het herinrichten van camperkastjes bezig te zijn. In het stadje herinnert alles je aan 6 juni 1944, de dag dat de bevrijding van Europa begon. De overblijfselen van de Mulberry Harbour, de imposante Sherman tank en de onlangs geopende D-Day 75 Garden. We besluiten daarom om een bezoek te brengen aan de 360 graden Cinema. In de zaal worden rondom op negen schermen historische beelden getoond van de geallieerde invasie. Nog nooit zijn de verschrikkingen van de oorlog zo tastbaar als nu.

Calvados en kunstenaars

Op de weg hiernaartoe herinnert echter niets je aan de bloederige strijd van weleer. Vanuit Fécamp staken we via de Pont de Normandie de Seine over en reden we door een groen glooiend landschap, langs pittoreske boerderijen en door slaperige dorpjes. Op houten borden worden om de haverklap produits régionaux aangeprezen, van koekjes, honing tot eieren en kaas. In de boomgaarden lijken de bomen bijna te bezwijken onder hun rijpe vruchten. Rood glanzende appels, klaar om geoogst te worden voor de cider, de pommeau en uiteraard de vermaarde calvados. En ben je op zoek naar onderdak dan is een chambre d’hôte of gîte snel gevonden. De kilometerslange kustlijn met de loodrechte kalkstenen rotsen is een lust voor het oog en trekt van oudsher kunstenaars naar deze streek. Niet voor niets legde Claude Monet de rotsformaties rondom Etretat meermaals vast op het doek. Normandië is la douce France bij uitstek.

Omaha Beach

Morgen rijden we verder richting het zuiden, maar niet zonder nog een bezoek te brengen aan de Amerikaanse militaire begraafplaats in Colleville-sur-Mer en het aangrenzende Omaha Beach. De begraafplaats telt 9,380 graven en op het strand van ‘bloody Omaha’ stierven ruim 4.500 jonge mannen en vrouwen voor onze vrijheid. Duizelingwekkende aantallen. We voelen het bijna als onze plicht om hier langs te gaan voordat we onze roadtrip voortzetten.

En onze kastjes? Die zijn nog steeds lekker rommelig. Niet te wijten aan, maar dankzij de historie van Normandië.

Instagram
Twitter
Facebook

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven