Sevilla

Oh la la Sevilla

Na een maand verlaten we Portugal en ik ben wat overmand door saudade, de Portugese omschrijving van heimwee, melancholie en aanverwante emoties. Het weer zat ons niet overal mee, maar we hebben zo genoten van de ruige kusten, de prachtige steden, de lieve bevolking, de kneuterige dorpjes, dat fenomenale mozaïek, de passie van fado en het pure eten. Terwijl we de brug tussen Portugal en Spanje oversteken beloven we elkaar plechtig dat we er nog eens terug zullen komen. Maar dan wel in de zomer.

Sevilla

Openluchtmuseum

We rijden naar Sevilla, de hoofdstad van Andalusië. Op het terrein van een grote autohandelaar vinden we in de namiddag een bewaakte overnachtingsplek. Op een klein half uur wandelen van het centrum, dus een prima uitvalsbasis om de stad te verkennen.

We parkeren onze camper en wandelen naar het Plaza de España voor een eerste kennismaking met Sevilla. Dat Sevilla net een openluchtmuseum lijkt, is niets teveel gezegd. Ik ben op slag genezen van mijn Portugese weemoed door de imposante gebouwen, de tegelmozaïeken van alle 52 Spaanse provincies, het kanaal met die vier bijzonder mooie bruggen en de grote fontein midden op het plein. Al die details. Dat Plaza de España als decor diende in een aantal Hollywoodfilms verbaast me niets.

Het omringende Maria-Luisapark is bovendien een van de mooiste parken die ik ooit heb gezien. Door de brede wandelpaden, mediterrane beplanting, kunstige fonteinen, prieeltjes en beelden én overvliegende parkieten waan je je bijna in de Hof van Eden. We plukken een mandarijntje van een boom en slenteren terug naar onze camper.

Sevilla

Triana

De Gualdaquivir splijt de stad van noord naar zuid in tweeën. Aan weerszijden van de rivier vind je plekken die een bezoek meer dan waard zijn. We besluiten om de volgende dag barrio Triana te verkennen. Deze levendige volkswijk staat bekend om de productie van aardewerk en mozaïektegels, de gezellige tapasbarretjes en wordt als bakermat van de flamenco gezien. We struinen door de smalle kronkelstraatjes, drinken een kop koffie bij een van de vele panaderia’s die de wijk rijk is en bezoeken de 13e eeuwse Iglesia de Santa Ana. De ijzeren Puente de Triana (ook wel Puente de Isabel II) verbindt de wijk met de ‘andere kant’ van de stad.

Historische highlights

De dagen erna richten we onze pijlen op de binnenstad, en dan met name op de toeristische trekpleisters zoals de kathedraal Maria de la Sede, de Giralda, het Metropol Parasol en de Torre del Oro. Het Réal Alcazar zou alleen al een eigen artikel verdienen, maar er zijn onvoldoende woorden om de pracht en praal van dit koninklijk paleis te beschrijven. De mix van Moorse en Christelijke architectuur in combinatie met gotische en renaissance elementen is fenomenaal. Rondom de drukbezochte monumenten liggen de wijken Santa Cruz en Macarena die absoluut het verkennen waard zijn. Elk heeft zijn eigen charme en bezienswaardigheden. Na vijf dagen Sevilla zijn we nog niet uitgekeken, wat een prachtstad!

Sevilla

Keerzijde

De schoonheid van Sevilla staat helaas in schril contrast met de omgeving van onze camperplaats. Ook hier kijk ik mijn ogen uit, maar wat ik zie doet pijn aan m’n ogen. Het braakliggende terrein ligt bezaaid met lege bierflessen, frisdrank blikjes, plastic verpakkingen en andere rommel. Ik heb nog nooit zoveel zwerfafval op één plaats gezien. En als het er als een vuilnisbelt uit ziet, dan nodigt het uit tot ongegeneerd dumpen. Een paar keer zien we een auto stoppen en de bestuurder ervan de inhoud van zijn kofferbak in het struikgewas kiepen.

Even verderop in het mooie Cádiz is het helaas niet anders. Onze Spaanse camperburen gooien na etenstijd de restanten van hun pastamaaltijd uit het raam. Zonder blikken of blozen. ‘For the birds’ verduidelijken ze. Even later lijken ze toch te zijn geschrokken van onze verbouwereerde gezichten, als de buurman vlug met stoffer en blik de boel opveegt.

 

Voetsporen

Zelf proberen we zo min mogelijk voetsporen achter te laten. Daar waar mogelijk scheiden we ons afval en we zoeken altijd een legale plaats waar we ons toilet en grijs water kunnen legen. Dat niet iedereen daar zo over denkt, zien we onderweg maar al te vaak. De lelijke keerzijde van toerisme. Gelukkig zijn er ook veel voorbeelden te noemen waar het wel goed gaat. Terwijl ik dit schrijf zijn we in (kite)surfparadijs Tarifa, waar elke dag de containers geleegd worden, en waar het strand brand- en brandschoon is. En zo heeft Andalusië natuurlijk nog veel meer pareltjes. We verheugen ons op de rest!

Related Posts

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top